فرمهای معروف موسیقی سنتی:

2:درآمد:
قطعه ایست بدون ریتم و آوازی که پس از پیش درآمد اجرا می شود و فضای احساسی مایه اصلی آواز را دارا می باشد و از این جهت که شروع کار آوازخوان و شعر با این فرم است اهمیت بسزایی، بخصوص در انتخاب شعر دارا می باشد.

3:چهار مضراب:
قطعه ایست ضربی که معمولا در ریتم 6/8 و شاخه های این ریتم اجرا می شود از لحاظ فرم می توان گفت شخصیت دارترین فرم موسیقی سنتی ست و گیرایی و دلچسبی خاصی برای همگان دارد.

4:گوشه های آواز:
گوشه ها نغمات آوازی هستند که با فضای احساسی خاص خود در پس و پیش هم تکرار می شوند و از جهت تنوع و رنگبندی کلی آواز و همچنین انتخاب شعر بسیار حائز اهمیت هستند مانند:بیداد،حجاز،عراق،عشاق و....

5:رِنگ:
رِنگ قطعه ایست ضربی و معمولا مقید به ریتم 6/8 که در پایان کار اجرا می شود رِنگ شکل و فرم خاص خود را داشته و همچون چهارمضراب از دیگر فرمها قابل تمایز است

6:ترانه یا تصنیف:
ترانه قطعه ایست با کلام و موزون که معمولا حاصل تلفیق شعر و موسیقی ضربی ست و در هر کجای اجرای موسیقی سنتی چه در آغاز و چه در میان و پایان ممکن است اجرا شود مانند:مرغ سحر،سنگ خارا،همه شب نالم چون نی و....

/ 0 نظر / 52 بازدید